|
Theatersport is liefde, kolder, dood, vreugde, ontroering, bloemen en sponzen. Theatersport is één van de vele vormen van improvisatietheater.
|
|
|
Het idee is afkomstig van de Engelsman Keith Johnstone die na het bezoeken van een worstelwedstrijd bedacht dat het leuk zou zijn als hij het enthousiastme van het publiek ook terug kon zien in het theater. De combinatie van zijn ideeën over improviseren én om de worstelaars te laten vervangen door spelers/acteurs heeft het ontstaan betekend van theatersport zoals wij dat nu kennen. Na zijn vertrek van Engeland naar Canada ontwikkelde hij theatersport verder en nu is het deze vorm van improvisatietheater een die over de hele wereld gespeeld wordt.
In een theatersportwedstrijd zijn er twee teams van vier spelers die elkaar uitdagen tot geïmproviseerde scènes. De vorm wordt bepaald door de uitdaging van een van de teams. Bijvoorbeeld: "de meest hartverscheurende scène". De inhoud van de scène wordt bepaald door het publiek. De spelers vragen om een of meerdere suggesties van het publiek zoals bijvoorbeeld een locatie, filmgenre, emotie, relatie, beroep etc. Deze suggesties dienen in de scène te worden verwerkt. De spelers weten dus niet wat er gespeeld gaat worden en gaan letterlijk op avontuur.
Het spel wordt beoordeeld door een jury van twee of drie rechters, streng doch rechtvaardig. Zij beoordelen elke scène op techniek, inhoud en, bij een derde rechter, op amusementswaarde. Zij geven daarbij punten van 0 tot 5. Ook het publiek beoordeeld na elke uitdaging (twee scènes) welk van de teams zij het beste vonden. Dat levert extra punten op. Bloemen zijn er voor de spelers die prachtig spelen en natte sponzen zijn er voor de rechters die een beslissing nemen waarmee het publiek het oneens is! |
|